آی واژه

(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- توکل کردن. ۲- کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن. ۳- تسلیم شدن. ؛ ~ به خدا توکل کردن به خدا.

(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.)

۱- توکل کردن.

۲- کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.

۳- تسلیم شدن. ؛ ~ به خدا توکل کردن به خدا.

(اسم مصدر) [عربی]
[ettekāl] کار خود را به کسی واگذاشتن و به او اعتماد کردن؛ توکل کردن.

[اِتْ تِ] (ع مص) کار به کسی گذاشتن. واگذاشتن. || اعتماد کردن بر کسی. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). تعویل. || تسلیم شدن.
-اتکال بخدا؛ توکل کردن به او تعالی.

اتکال
(اِتِّکال - ع/مص‌ل)
باوەڕپێکردن، پشت پێئەسپاردن، پشت‌‌‌پێبەستن، پشت پێ‌‌بەستنەوە، تەوەکول‌‎پێکردن، به‌تەمای..بوون(تەوەککول بەخوا)، خۆ پێئەسپاردن،
ئەرەنامنای، ئاماده‌‏بوون بۆکردنی ‏‌‌کارێک، بەزین، بەیدەسبوون، بەیدەستبوون، پێمْلبوون، تەسلیم بوون، تەندەردان، چۆکدان، چوونەژێربار، چوونەژێر فەرمان، خۆبەدەستەوەدان، خۆدان بەدەستەوە، خۆده‌ئیختیارنان، خۆله‌ئیختیارنان، دانواندن، دانەدەست، دانەواندن، ده‌‏بەرنیشتن، ڕادەستبوون، ڕازیبوون، ڕامبوون، ڕا‏مبیەی، سەرشۆڕکردن، شان‌‌داخستن، شانداهیشتن، فەرمان‌ قبووڵکردن، فشبوون، فشبیەی، فشکردن، قایلبوون، قبووڵکردن، کۆڵدان، له‌ئیختیار دانان، لەخۆگرتن(گردن ‌‌کج‌‌ کردەبه‌طعنه‌تن‌‌درداده‌ام: ملم‌‌کردوەکۆمە، لەخۆم‌‌ گرتوەلۆمە- فلکلور‌)، لەخۆگردن، مل‌ئەرەکێشیای، مل ‌داکێشان، ملدان، ملدانه‌‏بەر، مل‌ڕاکێشان، مل‌‌شۆڕکردن، مل‌کۆمکردن، ملنیان، هاتنەسەرچۆک، هاتنەڕەدا، هاتنەڕەدایە،
کار پێ ئەسپاردن،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِتِّکال/
اسم مصدر:
اتکال
1. توکل. توکل کردن.
2. :برای انسان ... قوّتی بهتر از اتکا و اتکال نیست. «(دهخدا)»
3. کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
4. تسلیم شدن. استعاره:
5. اتکال به خدا: توکل کردن به خدا.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین