اتکال
معنی
(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- توکل کردن.
۲- کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
۳- تسلیم شدن. ؛ ~ به خدا توکل کردن به خدا.
جست و جوی دقیق
اتکال
فرهنگ معین
(اِ تِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- توکل کردن.
۲- کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
۳- تسلیم شدن. ؛ ~ به خدا توکل کردن به خدا.
۱- توکل کردن.
۲- کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
۳- تسلیم شدن. ؛ ~ به خدا توکل کردن به خدا.
اتکال
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی]
[ettekāl] کار خود را به کسی واگذاشتن و به او اعتماد کردن؛ توکل کردن.
[ettekāl] کار خود را به کسی واگذاشتن و به او اعتماد کردن؛ توکل کردن.
اتکال
فرهنگ دهخدا
[اِتْ تِ] (ع مص) کار به کسی گذاشتن. واگذاشتن. || اعتماد کردن بر کسی. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). تعویل. || تسلیم شدن.
-اتکال بخدا؛ توکل کردن به او تعالی.
-اتکال بخدا؛ توکل کردن به او تعالی.
اتکال
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اتکال
(اِتِّکال - ع/مصل)
باوەڕپێکردن، پشت پێئەسپاردن، پشتپێبەستن، پشت پێبەستنەوە، تەوەکولپێکردن، بهتەمای..بوون(تەوەککول بەخوا)، خۆ پێئەسپاردن،
ئەرەنامنای، ئامادهبوون بۆکردنی کارێک، بەزین، بەیدەسبوون، بەیدەستبوون، پێمْلبوون، تەسلیم بوون، تەندەردان، چۆکدان، چوونەژێربار، چوونەژێر فەرمان، خۆبەدەستەوەدان، خۆدان بەدەستەوە، خۆدهئیختیارنان، خۆلهئیختیارنان، دانواندن، دانەدەست، دانەواندن، دهبەرنیشتن، ڕادەستبوون، ڕازیبوون، ڕامبوون، ڕامبیەی، سەرشۆڕکردن، شانداخستن، شانداهیشتن، فەرمان قبووڵکردن، فشبوون، فشبیەی، فشکردن، قایلبوون، قبووڵکردن، کۆڵدان، لهئیختیار دانان، لەخۆگرتن(گردن کج کردەبهطعنهتندردادهام: ملمکردوەکۆمە، لەخۆم گرتوەلۆمە- فلکلور)، لەخۆگردن، ملئەرەکێشیای، مل داکێشان، ملدان، ملدانهبەر، ملڕاکێشان، ملشۆڕکردن، ملکۆمکردن، ملنیان، هاتنەسەرچۆک، هاتنەڕەدا، هاتنەڕەدایە،
کار پێ ئەسپاردن،
(اِتِّکال - ع/مصل)
باوەڕپێکردن، پشت پێئەسپاردن، پشتپێبەستن، پشت پێبەستنەوە، تەوەکولپێکردن، بهتەمای..بوون(تەوەککول بەخوا)، خۆ پێئەسپاردن،
ئەرەنامنای، ئامادهبوون بۆکردنی کارێک، بەزین، بەیدەسبوون، بەیدەستبوون، پێمْلبوون، تەسلیم بوون، تەندەردان، چۆکدان، چوونەژێربار، چوونەژێر فەرمان، خۆبەدەستەوەدان، خۆدان بەدەستەوە، خۆدهئیختیارنان، خۆلهئیختیارنان، دانواندن، دانەدەست، دانەواندن، دهبەرنیشتن، ڕادەستبوون، ڕازیبوون، ڕامبوون، ڕامبیەی، سەرشۆڕکردن، شانداخستن، شانداهیشتن، فەرمان قبووڵکردن، فشبوون، فشبیەی، فشکردن، قایلبوون، قبووڵکردن، کۆڵدان، لهئیختیار دانان، لەخۆگرتن(گردن کج کردەبهطعنهتندردادهام: ملمکردوەکۆمە، لەخۆم گرتوەلۆمە- فلکلور)، لەخۆگردن، ملئەرەکێشیای، مل داکێشان، ملدان، ملدانهبەر، ملڕاکێشان، ملشۆڕکردن، ملکۆمکردن، ملنیان، هاتنەسەرچۆک، هاتنەڕەدا، هاتنەڕەدایە،
کار پێ ئەسپاردن،
اتکال
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِتِّکال/
اسم مصدر:
اتکال
1. توکل. توکل کردن.
2. :برای انسان ... قوّتی بهتر از اتکا و اتکال نیست. «(دهخدا)»
3. کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
4. تسلیم شدن. استعاره:
5. اتکال به خدا: توکل کردن به خدا.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اِتِّکال/
اسم مصدر:
اتکال
1. توکل. توکل کردن.
2. :برای انسان ... قوّتی بهتر از اتکا و اتکال نیست. «(دهخدا)»
3. کار خود را به دیگری واگذاشتن و به او اعتماد کردن.
4. تسلیم شدن. استعاره:
5. اتکال به خدا: توکل کردن به خدا.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین