آی واژه

(اَ عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابعد؛ بیگانگان، آنان که نسبت دور دارند.

(اَ عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابعد؛ بیگانگان، آنان که نسبت دور دارند.

(اسم) [عربی، جمعِ ابعد، مقابلِ اقارب]
[abāed] کسانی که نسبت دورتری با شخص دارند.

[اَ عِ] (ع ص، اِ) جِ ابعد. دوران. دورترینان. بیگانگان. خلاف اقارب.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَباعَد/
اسم مرکب:
اباعد قدیم
1. آنانکه نسبت دورتری با کسی دارند؛ مقابل (اقارب).
2. جمعِ (ابعد)؛ بیگانگان، آنانکه نسبت دور دارند.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین