آویزگن
معنی
[گِ] (ص مرکب) آنکه بهر کس درآویزد. آنکه بهر چیز درآویزد. آنکه بهر چیز تشبث کند. شَبِث. (ربنجنی) (السامی فی الاسامی). عَلِق. (السامی فی الاسامی). متشبث. || مبرم (چون گدا).
جست و جوی دقیق
آویزگن
فرهنگ دهخدا
[گِ] (ص مرکب) آنکه بهر کس درآویزد. آنکه بهر چیز درآویزد. آنکه بهر چیز تشبث کند. شَبِث. (ربنجنی) (السامی فی الاسامی). عَلِق. (السامی فی الاسامی). متشبث. || مبرم (چون گدا).
آویزگن
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آویزگن
(ص)
مبرم(چونگدا): بێزارکەر، هەراسانکەر،
متشبّث: خۆپێداهەڵاوەس یو، ئەوەی خۆ بەکەسێیا شتێهەڵداوەسێ، ئەوەی بهپاڕانەوەو لاڵانەوەداوای شتیدەکا،
(ص)
مبرم(چونگدا): بێزارکەر، هەراسانکەر،
متشبّث: خۆپێداهەڵاوەس یو، ئەوەی خۆ بەکەسێیا شتێهەڵداوەسێ، ئەوەی بهپاڕانەوەو لاڵانەوەداوای شتیدەکا،