آی واژه

[گِ] (ص مرکب) آنکه بهر کس درآویزد. آنکه بهر چیز درآویزد. آنکه بهر چیز تشبث کند. شَبِث. (ربنجنی) (السامی فی الاسامی). عَلِق. (السامی فی الاسامی). متشبث. || مبرم (چون گدا).

[گِ] (ص مرکب) آنکه بهر کس درآویزد. آنکه بهر چیز درآویزد. آنکه بهر چیز تشبث کند. شَبِث. (ربنجنی) (السامی فی الاسامی). عَلِق. (السامی فی الاسامی). متشبث. || مبرم (چون گدا).

آویزگن
(ص‌)
مبرم(چون‌گدا): بێزارکەر، هەراسانکەر،
متشبّث: خۆپێداهەڵاوەس یو، ئەوەی خۆ بەکەسێ‌‌‌یا شتێ‌‌هەڵداوەسێ، ئەوەی به‌پاڕانەوەو لا‌ڵانەوەداوای ‌شتی‌‌دەکا،