آی واژه

(ز ِ) (اِمص.) ۱- آویختن. ۲- تعلق، پیوستگی. ۳- جنگ، نبرد.

(ز ِ) (اِمص.)

۱- آویختن.

۲- تعلق، پیوستگی.

۳- جنگ، نبرد.

[زِ] (اِمص) جنگ :
بدانست کو را ز شاه بلند
ز رزم و ز آویزش آید گزند.فردوسی.
سخن گفتن اکنون نیاید بکار
گه جنگ و آویزش و کارزار.فردوسی.
بر این گونه تا خور ز گنبد بگشت
وز اندازه آویزش اندرگذشت.فردوسی.
بدان گیتی ارچندشان برگ نیست
همان به که آویزش و مرگ نیست.فردوسی.
دو پایش فروشد بیک چاه سار
نبد جای آویزش و کارزار.فردوسی.
چو خورشید بر چرخ گردان بگشت
از اندازه آویزش اندرگذشت.فردوسی.
هر دو لشکر بجنگ مشغول شدند و آویزشی بود که خوارزمشاه گفت در مدت عمر چنین یاد ندارد. (تاریخ بیهقی). || علقه. علاقه. تعلق. پیوستگی. بستگی :
قدم را با حدوث آویزشی نیست
و گر آویزش است آمیزشی نیست.عطار.
|| در بیت ذیل محتمل است کلمه آویختن، بر دار کردن، یا مؤاخذه و بازپرس کردن یا سزا دادن باشد :
ز کارآگهان موبدی نیک خواه
چنان بد که برداشت روزی بشاه [ انوشیروان ]
که گاهی گنه بگذرانی همی
به بد، نام آنکس نخوانی همی
هم آن را دگرباره آویزش است
گنهکار اگرچند با پوزش است...فردوسی.

آویزش
(امص)
ئاڵۆچیایی، ئاوێزانی، بەلی، پێداکراوی، پێوەکراوی، پێوەهەڵواسراوی، داچکاوی، داچەلاوی، داشۆڕیاگی، داڵۆزاوی، دالەقاوی، داهێشتراوی، داهێڵدراوی، داهیڵراوی، شۆڕەوەکراوی، شۆڕی، گلاری، هەڵاوەسراوی، هەڵواسراوی،
ئانبازبوون، ئانبازی‌‌‏یەک بوون، ئاوقابوون، ئاوقه‌بوون، ئەڵوڕیان، بچەنگانی، بناڤێ، بەرەنگاری، بەگژاپەڕین، بەگژا چوون، بەگژداهاتن، بەگژیەکاپەڕین، بەگژیەکاچوون، بەگژیەکاهاتن، بەگژیەکتراچوون، بەگژیەکداچوون، بەگژیەکداهاتن، پەرخاش، پەرەچەنگ، پەرەچەنگی، پەڤچوون، پەیکار، پیاهەڵپژان، پیاهەڵپژانن، پێدا هەڵپژان، پیاهەڵپەڕین، پیاهەڵتەقان، پیاهەڵتەقین، پێکدادان، پێکداهاتن، پێکهەڵپڕژان، پیلە، پیله‌‌پێگرتن، پیله‌‏پێگێڕان، پێهەڵپڕژان، تێکبەربوون، تێکڕاچوون، تێک‏گیران، تێکەوەگلان، تێکهەڵچوون، تێوه‌تلان، جڕاجڕ، جرته‌جرت، جڕه‌‏جڕ، جەنگ، جەیوێ‌وەربیەی، چمگه‌‏پرچێ، چنگاوەش، چنگه‌پرچە، چنگه‌‏پرچێ، چنگه‌پۆپان، چنگەپۆپانێ، چەرخە، چەنگەپرچە، چەنگه‌‏پرچێ، چەنگه‌‏پڕە، چەنگەڕنە، چەنه‌‏بەچەنە، حەمەڕەمزی، خڕه‌پیچک، خێشە، خێشەخێش، دم بەدمە، دم‏دەدمنان، دمەقاڵە، دندووکە، دووگورزە، ده‌بەریەکڕاچوون، دەستاڤێتنهەڤ، دەگژڕا چوون، دەگژیەکڕاچوون، دەگەڵدابەستن، دەمقاڵی، دەملەدەمنان، دەمەدەمە، دمەقاڵە، دەمەقاڵی، دەمەقاڵێ، دەمەقڕە، دەمەقڕێ، ڕابەزاندن، ڕاهشتن هەڤ، ڕەزم، شەڕ، شەڕ پێفرۆشتن، شەڕه‌‏پۆپان، شەڕه‌‏پۆپە، شەڕەچەقە، شەڕەدندووکە، شەڕەدەنووک، شەڕەقسە، شەڕەکووکە، شیرش، ڤەگڤزین، ڤەگەڤزاندن، قاڵمەقاڵ، قاڵەقاڵ، قڕوچیڕەک، قوماند، کۆماند، که‌‏تنهەڤ، کەفتو لەفت، کێشمانەکێش، کێشە، کێشەکێش، کێشەوهەرا، گژەرەئامای، گژەرەلوای، گژیای، گلتە، گلدە، گۆنگەڵ، گەڕ، گەڕ تێهاڵاندن، گەلچ، گێنگەشە، له‌‏ج، لهەڤخستن، لهەڤکه‌‏تن، لهەفگززین، لەیەکبەربوون، لێکدان، مجادەلە، مڕافەحە، مڕافەعە، مرخێش، مرخێش ‏مرخێش، مڕومشت، مشتومڕ، ململانە، ملانەگرتن، مل ده‌‏بەرملنان، ملده‌‏بەرملی‏‌نان، مل ده‌‏بەر ملی‌ یەکنان، ململانێ، موود، نه‌‏بەرد، نشتەینەمل، نشتەینەمل‌‌‌ویوێ، نیشتنەمل، نیشتنەملیەک، واتەواتە، وشتومڕ، ونتار، وەربیەییووترینی، وێکهەڵپڕژان، وێکهەڵڕووسکان، وێهەڵپڕزان، هاوڕیشبوون، ‎هەرا، هەراهەرا، هەرڤ، هەڤروشی، هەڵڵا، هەڵشاخان، هەڵڵاهەڵڵا، هەنەهه‌‏پسێ، هێڵە،
منگوله‌: پسکول(کلاه)، پۆخک(کلاه)، پۆشاڵ، ڕەشالووک، ڕیشۆک، ڕیشۆڵە، ڕیشوو، ڕیشە، ڕیشی، زڕهۆک، ساتاخە، شۆڕابە، شۆڕا‌وە، گفکە، گوڵنگ، گوڵنگە، گوڵۆنگ، گوڵەنگ، گوڵەنگە، گولی، گولیڤک، گوڵینگ، گوڵینگە، گووفْک، گێز، گێزوگوڵنگە، گێزوگوڵیک، گیفک، گیڤک،
پیوستگی: بەستراوەیی، پەیوەند، پێوەنداریتی،
ئاشنایه‌‏تی، ئاواڵه‌‏تی، تفاق، خۆشەویستی، دۆسایه‌تی، دۆستانی، دۆستایه‌‏تی، دۆستی، دۆسی، رەفیقی، ڕەفیقایه‌تی، ڕێکاتی، ڕێکایی، ڕێکبوون، ڕێکبیەی، ڕێکی، موحیببه‌ت، وەشەویسی، هاوڕێیی، هەڤاڵه‌‏تی، هەڤالی، هەڤاڵی، هەڤالێنی، هەڤگر، هەواڵه‌‏تی، هەمبازی، یاری، یەکبوون، یەکبیەی،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آویزِش/
اسم مصدر:
آویزش
1. (قدیم): از (آویختن)، جنگ و نبرد.
2. (مجاز): دلبستگی، دوستی. تعلق، پیوستگی.
3. به (دار) آویختگی.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:suspension)