آی واژه

(ص فا.) ۱- معلق، آویخته. ۲- در حال جنگ و گریز.

(ص فا.)

۱- معلق، آویخته.

۲- در حال جنگ و گریز.

(نف، ق) در حال آویختگی. || آویخته. معلق. آونگ. آون. دروا. آونگان. دلنگان.
- آویزان کردن؛ آویختن. تعلیق.
|| جنگ و گریز کنان. گریز و آویز کنان :غوریان دررمیدند و هزیمت شدند و آویزان میرفتند تا ده. (تاریخ بیهقی). || مشغول. دست بکار. آغازان. || دست بیقه :
باد سحری سپیده دم خیزانست
با میغ سیه بجنگ آویزانست.منوچهری.

آویزان

(حال) ئاڵۆچیا، ئاوێزان، ئەرەشۆڕیا، ئەرەهاڵۆچیا، ئەڵخ، ئەنگڵات، به‌‏تەکه‌‏تەک، بەل، بەلەچەک، پێدار، پێدارک، پێداکراو، دارالووس، داڕۆچکاو، داڕۆچکە، دارەلووس، داشۆڕیاگ، داڵووچکە، داڵووچە، داڵووزکە، داڵەڕۆچکە، دالەقاو، دالەقای، داهێڵاو، داهێڵدراو، داهێڵراو، دوڕ، دوولویز، دەنگڵەوێز، شۆڕ، شۆڕەوه ‌‏بوو، شۆڕەوه‌‏بوو، شۆڕەوبیەی، شۆڕەوه‌بووگ، شۆڕەوەکراو، لەقاو، گلار، لەحەوا، لەهەوا، میوەک، هادار، هاڵووچیارە، هۆروازیا، هۆر واسیا، هەڵاوەسراو، هەڵاوێز، هەڵاوێژ، هەڵواسراو،
(ص): بەقنگەشەڕ، بەقوونەشەڕ،
درحال آویختگی (ق.حال): بەداشۆڕاوی، بەدالۆچاوی، بەدالۆزاوی، بەدالووسکاوی، بەدالەقاوی، بەداهێڵراوی، بەشۆڕی، بەهەڵاوساوی، بەهەڵاوەسراوی، بەهەڵواسراوی،
دست بکار(ص): بەئیش، پاپا، پێگرتی، خجڵ، خەریک، خەریک‏کار، خەریکی‏کار، سەر جەنجاڵ، سەرقاڵ، سەرگەرم، سەرگەرمی‏کار، عاپۆرە، کڕە، لەزگ، لێلێ، مژوول، مژوویل، مەشخووڵی، مەشغووڵ، هەڤژین،

ئاوێزان,به‌ل,به‌له‌چه‌ک,دوڕ,گلار,میوه‌ک

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوِیزان/
صفت:
آویزان
1. ویژگی آنچه از بالا به جایی بسته شده باشد، بدون اینکه از پایین یا از جهت‌های دیگر به چیزی بند شده باشد. معلق، آویخته.
2. در حال جنگ و گریز.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین