آونگان
معنی
(وَ) (ص فا.) آویخته، معلق، آونگ.
جست و جوی دقیق
آونگان
فرهنگ معین
(وَ) (ص فا.) آویخته، معلق، آونگ.
آونگان
فرهنگ دهخدا
[وَ] (ص مرکب) در تداول عوام، آونگ. دروا. معلق. آویخته. و فصیح آن آویزان باشد. بیت ذیل را در فرهنگها برای کلمه مثال می آورند :
رفته با بازوش از تندیّ مرکب آستین
گشته آونگانش از پهلوی استر پوستین.
جلال الدین خوافی.
- آونگان شدن؛ آویزان شدن.
- آونگان کردن؛ آویختن.
رفته با بازوش از تندیّ مرکب آستین
گشته آونگانش از پهلوی استر پوستین.
جلال الدین خوافی.
- آونگان شدن؛ آویزان شدن.
- آونگان کردن؛ آویختن.
آونگان
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آونگان
(صفا)ئاڵۆچیا، ئاوێزان، ئەرەشۆڕیا، ئەرەهاڵۆچیا، ئەڵخ، ئەنگڵات، بهتەکهتەک، بەل، بەلەچەک، پێدار، پێدارک، پێداکراو، دارالووس، داڕۆچکاو، داڕۆچکە، دارەلووس، داشۆڕیاگ، داڵووچکە، داڵووچە، داڵووزکە، داڵەڕۆچکە، دالەقاو، دالەقای، داهێڵاو، داهێڵدراو، داهێڵراو، دوڕ، دوولویز، دەنگڵەوێز، شۆڕ، شۆڕەوهبوو، شۆڕەوهبوو، شۆڕەوبیەی، شۆڕەوهبووگ، شۆڕەوەکراو، لەقاو، گلار، لەحەوا، لەهەوا، میوەک، هادار، هاڵووچیارە، هۆروازیا، هۆر واسیا، هەڵاوەسراو، هەڵاوێز، هەڵاوێژ، هەڵواسراو،
(صفا)ئاڵۆچیا، ئاوێزان، ئەرەشۆڕیا، ئەرەهاڵۆچیا، ئەڵخ، ئەنگڵات، بهتەکهتەک، بەل، بەلەچەک، پێدار، پێدارک، پێداکراو، دارالووس، داڕۆچکاو، داڕۆچکە، دارەلووس، داشۆڕیاگ، داڵووچکە، داڵووچە، داڵووزکە، داڵەڕۆچکە، دالەقاو، دالەقای، داهێڵاو، داهێڵدراو، داهێڵراو، دوڕ، دوولویز، دەنگڵەوێز، شۆڕ، شۆڕەوهبوو، شۆڕەوهبوو، شۆڕەوبیەی، شۆڕەوهبووگ، شۆڕەوەکراو، لەقاو، گلار، لەحەوا، لەهەوا، میوەک، هادار، هاڵووچیارە، هۆروازیا، هۆر واسیا، هەڵاوەسراو، هەڵاوێز، هەڵاوێژ، هەڵواسراو،
آونگان
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوَنگان/
صفت:
آونگان
1. آویخته، معلق، (آونگ)، (آویزان).
2. :به کسی رسیدی که در هر تاب موی او صدهزار شمستبریزی آونگان است. «(افلاکی)»
3. (مجاز): وابسته؛ منوط.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
فارسی
آوایش:
/آوَنگان/
صفت:
آونگان
1. آویخته، معلق، (آونگ)، (آویزان).
2. :به کسی رسیدی که در هر تاب موی او صدهزار شمستبریزی آونگان است. «(افلاکی)»
3. (مجاز): وابسته؛ منوط.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین