آوردخواه
معنی
[وَ خوا / خا] (نف مرکب)جنگجوی :
که از ما یکی را به آوردگاه
فرستی برِ ترک آوردخواه.فردوسی.
نگه کن که با او به آوردگاه
توانی شدن زآن پس آوردخواه.فردوسی.
که از ما یکی را به آوردگاه
فرستی برِ ترک آوردخواه.فردوسی.
نگه کن که با او به آوردگاه
توانی شدن زآن پس آوردخواه.فردوسی.
جست و جوی دقیق
آوردخواه
فرهنگ دهخدا
[وَ خوا / خا] (نف مرکب)جنگجوی :
که از ما یکی را به آوردگاه
فرستی برِ ترک آوردخواه.فردوسی.
نگه کن که با او به آوردگاه
توانی شدن زآن پس آوردخواه.فردوسی.
که از ما یکی را به آوردگاه
فرستی برِ ترک آوردخواه.فردوسی.
نگه کن که با او به آوردگاه
توانی شدن زآن پس آوردخواه.فردوسی.
آوردخواه
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آوردخواه
(افا)ئاغاڵ، بجەنگ، بەلاکڕ، پڕچەک، تێکۆشەر، جۆتۆ، جەنگانی، جەنگاوەر، جەنگخواز، جەنگڕان، جەنگکار، جەنگی، جینگن، چارچەک، چەکڕێژ، خهباتکار، خهباتگێڕ، دلاوەر، دلێر، شۆڕشوان، شۆڕشگێڕ، شەڕاشۆ، شەڕانی، شەڕخڕ، شەڕفرۆش، شەڕڤان، شەڕکار، شەڕکەر، شەڕواز، شەڕوان، شەڕۆکەر، شەرووت، شەڕهێنەر، گرۆبەندە، گۆتۆ، نەکۆششت،
(افا)ئاغاڵ، بجەنگ، بەلاکڕ، پڕچەک، تێکۆشەر، جۆتۆ، جەنگانی، جەنگاوەر، جەنگخواز، جەنگڕان، جەنگکار، جەنگی، جینگن، چارچەک، چەکڕێژ، خهباتکار، خهباتگێڕ، دلاوەر، دلێر، شۆڕشوان، شۆڕشگێڕ، شەڕاشۆ، شەڕانی، شەڕخڕ، شەڕفرۆش، شەڕڤان، شەڕکار، شەڕکەر، شەڕواز، شەڕوان، شەڕۆکەر، شەرووت، شەڕهێنەر، گرۆبەندە، گۆتۆ، نەکۆششت،
آوردخواه
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوَرد/خواه/
صفت:
آوردخواه
1. (قدیم): مبارز؛ جنگجو.
2. :.../ رَوَم پیش آن تُرک آورد خواه «(فردوسی)»
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آوَرد/خواه/
صفت:
آوردخواه
1. (قدیم): مبارز؛ جنگجو.
2. :.../ رَوَم پیش آن تُرک آورد خواه «(فردوسی)»
فرهنگ بزرگ سخن