آی واژه

(شَ) (حامص.) صوت شناسی، مطالعه و توصیف علمی آواهای زبان.

(شَ) (حامص.) صوت شناسی، مطالعه و توصیف علمی آواهای زبان.

آواشناسی
(ا/مر)دەنگناسی، فۆنۆلۆژی،

[زبان‏شناسی] Phonetics
مطالعه علمی آواهای زبان

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوا/شِناسی/
حاصل مصدر:
آواشناسی
1. (زبان‌شناسی): دانش شناخت (آوا)، از نظر تولید، ذات فیزیکی، یا دریافت آن.
2. صوت شناسی، مطالعه و توصیف علمی آواهای زبان.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:phonetics)

آواشناسی یا فونتیک شاخه‌ای از زبان‌شناسی است که به بررسی صداهای گفتاری انسان می‌پردازد و ویژگی‌های طبیعی آن‌ها را مطالعه می‌کند؛ از جمله چگونگی تولید در اندام‌های گفتاری، ویژگی‌های صوتی، دریافت شنونده و نقش دستگاه عصبی. در برابر آن، واج‌شناسی به بررسی چگونگی سامان‌یا