آی واژه

(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفه‌ای.

(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفه‌ای.

[زَ / زِ خوا / خا] (نف مرکب) آنکه شغلش خواندن آواز است. مُغنی. خواننده. قوال. خنیاگر. || مغنیه. مطربه. عالمه. قینه (چون خواننده زن باشد).

آوازه‌خوان
(افا)ئاوازخوان، ئاوازخوێن، ئاوازەخوان، ئاوازەخوەن، ئاوازەخوێن، بوێژ، چێربێژ، دنگبێژ، دەنگبێژ، دەنگ‌‌چڕ، دیلۆکڤان، سترانبێژ، سترانڤان، شەیار، قامبێژ، قامچی، گۆرانی‏بێژ، گۆرانی‏‏چڕ، گۆرانی‏زان، گۆرانی‌واچ، لاوژەبێژ، لاوکبیژ، مەقامبیژ، وەندۆخ، هۆرەچڕ،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوازه/خوان/
صفت:
آوازه‌خوان
1. آنکه (آواز) میخواند. خواننده، (آوازخوان). کسی که آواز خواند، خواننده حرفه‌ای.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

1. تغییرمسیر (آوازه‌خوان)