آوازه خوان
معنی
(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفهای.
جست و جوی دقیق
آوازه خوان
فرهنگ معین
(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفهای.
آوازه خوان
فرهنگ دهخدا
[زَ / زِ خوا / خا] (نف مرکب) آنکه شغلش خواندن آواز است. مُغنی. خواننده. قوال. خنیاگر. || مغنیه. مطربه. عالمه. قینه (چون خواننده زن باشد).
آوازه خوان
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آوازهخوان
(افا)ئاوازخوان، ئاوازخوێن، ئاوازەخوان، ئاوازەخوەن، ئاوازەخوێن، بوێژ، چێربێژ، دنگبێژ، دەنگبێژ، دەنگچڕ، دیلۆکڤان، سترانبێژ، سترانڤان، شەیار، قامبێژ، قامچی، گۆرانیبێژ، گۆرانیچڕ، گۆرانیزان، گۆرانیواچ، لاوژەبێژ، لاوکبیژ، مەقامبیژ، وەندۆخ، هۆرەچڕ،
(افا)ئاوازخوان، ئاوازخوێن، ئاوازەخوان، ئاوازەخوەن، ئاوازەخوێن، بوێژ، چێربێژ، دنگبێژ، دەنگبێژ، دەنگچڕ، دیلۆکڤان، سترانبێژ، سترانڤان، شەیار، قامبێژ، قامچی، گۆرانیبێژ، گۆرانیچڕ، گۆرانیزان، گۆرانیواچ، لاوژەبێژ، لاوکبیژ، مەقامبیژ، وەندۆخ، هۆرەچڕ،
آوازه خوان
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوازه/خوان/
صفت:
آوازهخوان
1. آنکه (آواز) میخواند. خواننده، (آوازخوان). کسی که آواز خواند، خواننده حرفهای.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
فارسی
آوایش:
/آوازه/خوان/
صفت:
آوازهخوان
1. آنکه (آواز) میخواند. خواننده، (آوازخوان). کسی که آواز خواند، خواننده حرفهای.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
آوازه خوان
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
1. تغییرمسیر (آوازهخوان)