آی واژه

(شُ)(مص ل.)۱ - خراب شدن، فرو ریختن. ۲- (عا.) وارد شدن ناگها نیِ تعداد زیادی مهمان بر کسی.

(شُ)(مص ل.)۱ - خراب شدن، فرو ریختن.

۲- (عا.) وارد شدن ناگها نیِ تعداد زیادی مهمان بر کسی.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوار/شدَن/
اسم مرکب:
آوارشدن
1. خراب شدن، فرو ریختن.
2. (گفتگو): آوار کسی شدن، خود را به او تحمیل کردن.
3. (عامیانه): وارد شدن ناگهانیِ تعداد زیادی مهمان بر کسی.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین