آی واژه

(رِ) (حامص.) ۱- بی خانمانی، بی - منزلی. ۲- سرگردانی، پریشانی.

(رِ) (حامص.)

۱- بی خانمانی، بی - منزلی.

۲- سرگردانی، پریشانی.

[رَ / رِ] (حامص) جلا. بی خانمانی و بی منزلی. دورافتادگی از خانمان. حالِ آنکه جای معین و وطن معلوم ندارد و در صحراها و یا قراء با سختی معیشت از جائی بجائی رود :
یار آوارگی همی خواهد
رفتن حج بهانه افتاده ست
چند گوئی ز خانهء کعبه
کار با خصم خانه افتاده ست.
حسن دهلوی.
سر اندر جهان نِهْ به آوارگی
وگرنه بنه دل به بیچارگی.سعدی.
|| سرگردانی. پریشانی.

آوارگی
(حامص)ئاوارەیی، ئەراگیلی، ئەوداڵی، باشیلی، بەردەڵبەرد، بەرەزەیی، بێدەره‌‏تانی، بێلێفەیی، بێ ‌‌ماڵوحاڵی، پەڕه‌‏تەوازەیی، پەڕەوازەیی، پەرێشانی، تەرکەوڵاتی، تەرەیی، دەربەدەری، دەروەدەری، دەرەندوویی، ڕه‌بەنی، ڕ‏‏‏ەهندەیی، ڕیتاڵی، سادارێتی، سەرگومی، سەرگەردانی، سەرلێشێواوی، قوون دەرکان، گومڕایی، لانەوازی، لوونەوازی، لێفه‌‏بەکۆڵی، لێقەڵماوی، لێقەوماوی، ماڵبەکۆڵی، مشەختی، مەرژیری، وەیلانی، وێڵی، هێوەلەکی، هەرزەگەردی، هەرزەگەری، هەڵوەدایی،

ئاواره‌یی,ده‌ربه‌ده‌ری

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آوارِگی/
حاصل مصدر:
آوارگی
1. آواره بودن؛ در به دری؛ (سرگردانی).
2. :جوانک‌... در آن عالم استیصال و آوارکی آرزو کرد. «(جمال‌زاده)»
3. بی‌خانمانی، بی‌منزلی. سرگردانی، پریشانی.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:vagrancy)

آوارگی شرایط بی‌خانمانی، بدون کار یا درآمد ثابت است. آوارگان معمولاً در فقر زندگی می‌کنند و روزگار خود را با گدایی، گشتن در زباله‌ها، دزدی کوچک، کار موقت، یا (اگر موجود باشد) کمک دولتی سپری می‌کنند. در کشورهای غربی، آوارگان معمولاً زندگی خود را با بزه‌های کوچک، گدایی، و قانون‌شکنی می‌گذارندند و قانون، آنها را با کار اجباری، سربازی اجباری، زندان، یا محصور کردن در خانه کار، تنبیه می‌کرد. به آواره، ولگرد، سرگردان، دَربِدَر، خانه‌بدوش، و بی‌کاره نیز می‌گویند. در دوران امروز، مصوبه ضد آوارگی، پیگیر ۲ هدف است: ۱) کمک به آوارگان و اسکان دادن به آنها و ۲) پیشگیری از بزهکاری است.