آی واژه

[رَ / رِ کَ دَ] (مص مرکب)بیرون کردن. اخراج. تبعید کردن. جلاء دادن.

[رَ / رِ کَ دَ] (مص مرکب)بیرون کردن. اخراج. تبعید کردن. جلاء دادن.

آواره کردن
(مص‌م)
دربدرکردن: ئاڤەڕیکردن، ئاڤیکردن، ئاوارەکردن، ئاوەکی‏کردن، ئاوەلێزکردن(ب)، ئەراگیلکردن، ئەوارەکردن، ئەوداڵکردن، باشیلکردن، بڵاوکردن، بەرەزەکردن، بێلێفەکردن، پەڕاگەندەکردن، پەڕه‌‏تەوازەکردن، پەڕەوازەکردن، تاراندن، ترافیکردن، تەرکەوڵاتکردن، تەرەکردن، دەربەدەرکردن، دەروەدەرکردن، ڕاتوولکردن، ڕاڤەناندن، ڕه‌تاندن، ڕه‌تنای، ڕ‏‏‏ەهندەکردن، سەرگومکردن، سەرگەردانکردن، شەرداندن، شەویکردن، شەویلکەکردن، عه‌‏بداڵکردن، عەوداڵکردن، لانەوازکردن، لوونەواز‏کردن، لێقەڵماندن، لێقەوماندن، مشەختکردن، مەرژیر‏کردن، وەیلانکردن، وێڵکردن، وێڵ کەردەی، هەرزەگەڕکردن، هەڵوەدا‏کردن، هەڵه‌‏تەکردن،
تبعیدکردن: تاراندن، تەرکەوڵات کردن، دوورئەوەوەسەی، دوورخستنەوە، دوورەشارکردن، سرگوون کردن، شاربەدەرکردن، شەرەدەرکردن، لەوڵاتی‌‌‌خۆ دەرکردن،

تار کردن,تار کرن,شه‌رداندن

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آواره/کردَن/
مصدر فعل متعدی:
آواره‌کردن
1. دور کردنِ کسی از (وطن)؛ شهر، و خانه بزور.
2. (گفتگو): سرگردان کردن؛ بلاتکلیف کردن.

فرهنگ بزرگ سخن