آی واژه

(هَ. گُ) (ص مر.) کسی که تیر را از آهن بگذراند.

(هَ. گُ) (ص مر.) کسی که تیر را از آهن بگذراند.

[هَ گُ] (نف مرکب) که از آهن گذراند تیر و جز آن را. که از آهن گذرد، تیغ و مانند آن :
شماره سپاه آمدش صدهزار
همه شیرمردان آهن گذار.فردوسی.
بگفتش بدین تیغ آهن گذار
بکینه برآرم از ایشان دمار.فردوسی.
کجا تیغ و زوبین آهن گذار
کجا نیزه و گرزهء گاوسار؟فردوسی.
همیدون پیاده پسِ نیزه دار
ابا جوشن و تیر آهن گذار.فردوسی.
مرا تیر و پیکان آهن گذار
همی بر برهنه نیاید بکار.فردوسی.

آهن گذار
(افا)
ئەوەی به‌تیرو... ئاسن کون‌کات (مردان آهنگذار)،
ئەوەی ئاسن دیواودەرکاو پێیدا تێپەڕێ(تیغ آهنگذار)، ئاسن سم،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آهَن/گُذار/
صفت مرکب:
آهن‌گذار
1. (قدیم): گذرنده از (آهن) (صفت شمشیر تیز).
2. :بگفتش بدین تیغ آهن گذار/ به کینه برآرم از ایشان دمار. «(فردوسی)»
3. کسی که تیر را از آهن بگذراند و به مجاز نیرومند و پرزور.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین