آی واژه

(~.) (ص مر.) کسی که زره آهنین به تن دارد.

(~.) (ص مر.) کسی که زره آهنین به تن دارد.

[هَ] (ن مف مرکب)آهن پوشیده. پوشیدهء به آهن.
- آهن پوش کردن شیروانی؛ پوشیدن آن به تنکهء آهن.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آهَن/پوش/
صفت مفعولی:
آهن‌پوش
1. آنچه با (آهن) پوشیده شده باشد. صفت:
2. (قدیم): ویژگی آنکه لباس یا کلاه آهنی مانند زره و جوشن و خئود می‌پوشد. کسی که زره آهنین به تن دارد.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:iron clad)

1. تغییرمسیر (آهن‌پوش)