آی واژه

(ی) (هَ) (ص مر.) ۱- کسی که آهن را با دندان نرم کند. ۲- کنایه از: اسب سرکش و پرزور.

(ی) (هَ) (ص مر.)

۱- کسی که آهن را با دندان نرم کند.

۲- کنایه از: اسب سرکش و پرزور.

آهن خا
(افا/ص‌مر)ئەسپی سەرکێش‏و بەهێز، پۆڵاخۆر،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آهَن/خا/
صفت:
آهن‌خا
1. (قدیم): ویژگی آنکه اشیای آهنی را با دندان میخاید تا ببُرّد. و به مجاز قوی و‌زورمند. (آهن‌خای).
2. کسی که آهن را با دندان نرم کند. کنایه از: اسب سرکش و پرزور.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین