آی واژه

(~. جُ) (اِمر.) گاوآهن.

(~. جُ) (اِمر.) گاوآهن.

[هَ جُ] (اِ مرکب) دستگاهی برای شیار کردن زمین کشت را، و آن آهنی است بر بن چوبی پیوسته و بگاوی بسته و چون کشاورز گاو براند آهن به زمین فروشود و بدرازا زمین را شکافد. گاوآهن. ایمر. ایمد. سپار. فدان. آهن شیار. آهن گاو. آهن آماج. آهن خیش. آماج. سنه.

آهن جفت
(ا/مر)پارچ، تیشەیجفت، گاسن، گاواسن، گیسن، گێسن، هاله‌‏ت،

(~. جُ)

اسم مرکب:
1. گاوآهن.

فرهنگ لغت معین