آی واژه

(~.) (ص.) نرم خو، ملایم.

(~.) (ص.) نرم خو، ملایم.

[هِ تَ / تِ] (ص مرکب) بطی ء. کند. دیرجُنْب. کر :
مگر میرفت استاد مهینه
خری میبرد بارش آبگینه
یکی گفتش که بس آهسته کاری
بدین آهستگی بر خر چه داری
چه دارم، گفت دل پرپیچ دارم
اگر این خر بیفتد هیچ دارم.عطار.
|| متأنی. درنگی. نرم.

آهسته‌کار
(ص‌مر)به‌ئەسپایی، بەساوەساو، بەسستەسست، بەسنگەسنگ، بەسنگەسنگە، ته‌‏پ، خاوەخاو، خاویلکە، خەرسەک، سست، سه‌‏بر، شل، شلوشەوێق، شنەشن، شولی، لەسەرەخۆ لەکارکردندا، لەشگران،

(~.)

صفت:
1. نرم خو، ملایم.

فرهنگ لغت معین

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آهِسته/کار/
صفت:
آهسته‌کار
1. (قدیم): آنکه در (کار) شتاب ندارد و با تأنی و تأمل کار می‌کند.
2. :... به شغلی که به تهور تمام گردد، (آهسته) کاران را برنگمارَد. «(محمدبخاری)»

فرهنگ بزرگ سخن