[هِ تَ / تِ] (ص، ق) آرام. بی شرور : اوهر، شهرکیست به بر کوه نهاده و با آبهای بسیار، جائی بسیارکشت و مردمانی آهسته. (حدودالعالم).

(هِ تِ) (ص. ق.) ۱- کند. ۲- آرام، ساکت. ۳- مهربان. ۴- باوقار. ۵- بردبار.

آرام، بتدریج، بطی‌ء، تانی، درنگ، کند، ملایم، نرم، نرم‌نرمک، یواش ≠ تند، سریع

فرهنگ دارویی

اورفیریل لانگ 300م گ کپسول آهسته رهش

موارد مصرف: اين دارو در درمان صرع، اختلال دوقطبي و پيشگيری از ميگرن مصرف می‌شود.

هشدار: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

عوارض: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

تداخل دارویی: اين دارو غالباً غلظت پلاسمايي فنوباربيتال و فني‎توئين و گاهي نيز غلظت پلاسمايي اتوسوكسيميد و پريميدون را زياد می‌کند. دارو‌هاي ضدافسردگي و ضدجنون با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کنند. سايمتيدين با مهار آنزيم‌هاي كبدي،غلظت پلاسمايي والپروات را افزايش مي‌دهد. تجويز همزمان دارو‌هاي ضدصرع، موجب افزايش سميت دارو می‌گردد، بدون اين كه اثرات درمانی آن افزايش يابد. كلروكين با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کند. غلظت سرمي و نيمهعمر والپروات، در صورت مصرف همزمان با كاربامازپين ممكن است كاهش يابد. نيمهعمر لاموتريژين، در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.

نکات: - قبل از شروع درمان با اين دارو از عدم وجود زمينه يا عوامل مستعدكننده خونريزي در بيمار بايد اطمينان حاصل شود. 2- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد خودداري شود. 3- به بيمار يا اطرافيان او علائم بروز اختلالات خوني يا كبدي بايد توضيح داده شود و توصيه می‌گردد كه در صورت بروز اين علائم به پزشك مراجعه شود. 4- در صورتي كه با مصرف اين دارو، استفراغ، بي‎اشتهايي، زردی، خواب‎آلودگي يا عدم كنترل تشنج بروز كرد، بلافاصله درمان با اين دارو با نظر پزشک بايد متوقف گردد. 5- هنگام رانندگي يا كار با ماشين‎آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، ‌بايد احتياط نمود. 6- از شکستن، جویدن یا له کردن قرص‌ها باید خودداری نمود و آنها را به طور کامل همراه آب (و نه شیر) مصرف کرد.

فرهنگ دارویی

والبایوات 500م گ قرص آهسته رهش

موارد مصرف: اين دارو در درمان صرع، اختلال دوقطبي و پيشگيری از ميگرن مصرف می‌شود.

هشدار: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

عوارض: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

تداخل دارویی: اين دارو غالباً غلظت پلاسمايي فنوباربيتال و فني‎توئين و گاهي نيز غلظت پلاسمايي اتوسوكسيميد و پريميدون را زياد می‌کند. دارو‌هاي ضدافسردگي و ضدجنون با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کنند. سايمتيدين با مهار آنزيم‌هاي كبدي،غلظت پلاسمايي والپروات را افزايش مي‌دهد. تجويز همزمان دارو‌هاي ضدصرع، موجب افزايش سميت دارو می‌گردد، بدون اين كه اثرات درمانی آن افزايش يابد. كلروكين با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کند. غلظت سرمي و نيمهعمر والپروات، در صورت مصرف همزمان با كاربامازپين ممكن است كاهش يابد. نيمهعمر لاموتريژين، در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.

نکات: - قبل از شروع درمان با اين دارو از عدم وجود زمينه يا عوامل مستعدكننده خونريزي در بيمار بايد اطمينان حاصل شود. 2- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد خودداري شود. 3- به بيمار يا اطرافيان او علائم بروز اختلالات خوني يا كبدي بايد توضيح داده شود و توصيه می‌گردد كه در صورت بروز اين علائم به پزشك مراجعه شود. 4- در صورتي كه با مصرف اين دارو، استفراغ، بي‎اشتهايي، زردی، خواب‎آلودگي يا عدم كنترل تشنج بروز كرد، بلافاصله درمان با اين دارو با نظر پزشک بايد متوقف گردد. 5- هنگام رانندگي يا كار با ماشين‎آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، ‌بايد احتياط نمود. 6- از شکستن، جویدن یا له کردن قرص‌ها باید خودداری نمود و آنها را به طور کامل همراه آب (و نه شیر) مصرف کرد.

موارد مصرف: اين دارو در درمان صرع، اختلال دوقطبي و پيشگيری از ميگرن مصرف می‌شود.

هشدار: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

عوارض: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

تداخل دارویی: اين دارو غالباً غلظت پلاسمايي فنوباربيتال و فني‎توئين و گاهي نيز غلظت پلاسمايي اتوسوكسيميد و پريميدون را زياد می‌کند. دارو‌هاي ضدافسردگي و ضدجنون با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کنند. سايمتيدين با مهار آنزيم‌هاي كبدي،غلظت پلاسمايي والپروات را افزايش مي‌دهد. تجويز همزمان دارو‌هاي ضدصرع، موجب افزايش سميت دارو می‌گردد، بدون اين كه اثرات درمانی آن افزايش يابد. كلروكين با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کند. غلظت سرمي و نيمهعمر والپروات، در صورت مصرف همزمان با كاربامازپين ممكن است كاهش يابد. نيمهعمر لاموتريژين، در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.

نکات: - قبل از شروع درمان با اين دارو از عدم وجود زمينه يا عوامل مستعدكننده خونريزي در بيمار بايد اطمينان حاصل شود. 2- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد خودداري شود. 3- به بيمار يا اطرافيان او علائم بروز اختلالات خوني يا كبدي بايد توضيح داده شود و توصيه می‌گردد كه در صورت بروز اين علائم به پزشك مراجعه شود. 4- در صورتي كه با مصرف اين دارو، استفراغ، بي‎اشتهايي، زردی، خواب‎آلودگي يا عدم كنترل تشنج بروز كرد، بلافاصله درمان با اين دارو با نظر پزشک بايد متوقف گردد. 5- هنگام رانندگي يا كار با ماشين‎آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، ‌بايد احتياط نمود. 6- از شکستن، جویدن یا له کردن قرص‌ها باید خودداری نمود و آنها را به طور کامل همراه آب (و نه شیر) مصرف کرد.

فرهنگ دارویی

ونلافاکسین آهسته رهش 150

موارد مصرف: اين دارو در درمان صرع، اختلال دوقطبي و پيشگيری از ميگرن مصرف می‌شود.

هشدار: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

عوارض: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

تداخل دارویی: اين دارو غالباً غلظت پلاسمايي فنوباربيتال و فني‎توئين و گاهي نيز غلظت پلاسمايي اتوسوكسيميد و پريميدون را زياد می‌کند. دارو‌هاي ضدافسردگي و ضدجنون با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کنند. سايمتيدين با مهار آنزيم‌هاي كبدي،غلظت پلاسمايي والپروات را افزايش مي‌دهد. تجويز همزمان دارو‌هاي ضدصرع، موجب افزايش سميت دارو می‌گردد، بدون اين كه اثرات درمانی آن افزايش يابد. كلروكين با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کند. غلظت سرمي و نيمهعمر والپروات، در صورت مصرف همزمان با كاربامازپين ممكن است كاهش يابد. نيمهعمر لاموتريژين، در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.

نکات: - قبل از شروع درمان با اين دارو از عدم وجود زمينه يا عوامل مستعدكننده خونريزي در بيمار بايد اطمينان حاصل شود. 2- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد خودداري شود. 3- به بيمار يا اطرافيان او علائم بروز اختلالات خوني يا كبدي بايد توضيح داده شود و توصيه می‌گردد كه در صورت بروز اين علائم به پزشك مراجعه شود. 4- در صورتي كه با مصرف اين دارو، استفراغ، بي‎اشتهايي، زردی، خواب‎آلودگي يا عدم كنترل تشنج بروز كرد، بلافاصله درمان با اين دارو با نظر پزشک بايد متوقف گردد. 5- هنگام رانندگي يا كار با ماشين‎آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، ‌بايد احتياط نمود. 6- از شکستن، جویدن یا له کردن قرص‌ها باید خودداری نمود و آنها را به طور کامل همراه آب (و نه شیر) مصرف کرد.

موارد مصرف: اين دارو در درمان صرع، اختلال دوقطبي و پيشگيری از ميگرن مصرف می‌شود.

هشدار: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

عوارض: 1- قبل از شروع درمان و در طول 6 ماه اول درمان با اين دارو، بايد عملكرد كبد تحت نظر باشد. 2- در صورت وجود نارسايي شديد كليه، لوپوس اريتماتوز سيستميك يا پورفيري با احتياط فراوان مصرف شود. 3- اختلال عملكرد کبد (از جمله نارسايي كبدي كشنده) با مصرف اين دارو ممكن است در كودكان كمتر از3 سال، افرادي كه اختلالات متابوليك يا دژنراتيو دارند، در حالت اختلال ارگانيك مغزي يا تشنجات شديد همراه با عقب‎ماندگي ذهني، ‌بروز كند. 4- در صورت بروز درد حاد شكمي كه ممكن است نشانه پانكراتيت باشد، بايد مراقبت‌هاي لازم انجام شود.

تداخل دارویی: اين دارو غالباً غلظت پلاسمايي فنوباربيتال و فني‎توئين و گاهي نيز غلظت پلاسمايي اتوسوكسيميد و پريميدون را زياد می‌کند. دارو‌هاي ضدافسردگي و ضدجنون با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کنند. سايمتيدين با مهار آنزيم‌هاي كبدي،غلظت پلاسمايي والپروات را افزايش مي‌دهد. تجويز همزمان دارو‌هاي ضدصرع، موجب افزايش سميت دارو می‌گردد، بدون اين كه اثرات درمانی آن افزايش يابد. كلروكين با اثر ضدتشنجي اين دارو مقابله می‌کند. غلظت سرمي و نيمهعمر والپروات، در صورت مصرف همزمان با كاربامازپين ممكن است كاهش يابد. نيمهعمر لاموتريژين، در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.

نکات: - قبل از شروع درمان با اين دارو از عدم وجود زمينه يا عوامل مستعدكننده خونريزي در بيمار بايد اطمينان حاصل شود. 2- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد خودداري شود. 3- به بيمار يا اطرافيان او علائم بروز اختلالات خوني يا كبدي بايد توضيح داده شود و توصيه می‌گردد كه در صورت بروز اين علائم به پزشك مراجعه شود. 4- در صورتي كه با مصرف اين دارو، استفراغ، بي‎اشتهايي، زردی، خواب‎آلودگي يا عدم كنترل تشنج بروز كرد، بلافاصله درمان با اين دارو با نظر پزشک بايد متوقف گردد. 5- هنگام رانندگي يا كار با ماشين‎آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، ‌بايد احتياط نمود. 6- از شکستن، جویدن یا له کردن قرص‌ها باید خودداری نمود و آنها را به طور کامل همراه آب (و نه شیر) مصرف کرد.

موارد مصرف: این دارو در درمان افسردگی شدید و اضطراب جنرالیزه به کار میرود.

هشدار: 1- در صورت وجود اختلالات دوقطبی یا خطر بروز آنها، پرفشاری خون، بیماری‎های قلبی، نارسایی کبد، سیروز کبدی، سابقه مانیا، نارسایی کلیه، سابقه تشنج و گلوکوم با زاویه بسته با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- به دلیل احتمال افزایش تمایل به خودکشی در اوایل درمان با این دارو، بیمار باید به دقت توسط بستگان تحت نظر باشد.

عوارض: 1- در صورت وجود اختلالات دوقطبی یا خطر بروز آنها، پرفشاری خون، بیماری‎های قلبی، نارسایی کبد، سیروز کبدی، سابقه مانیا، نارسایی کلیه، سابقه تشنج و گلوکوم با زاویه بسته با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- به دلیل احتمال افزایش تمایل به خودکشی در اوایل درمان با این دارو، بیمار باید به دقت توسط بستگان تحت نظر باشد.

تداخل دارویی: مصرف همزمان این دارو با کلوزاپین می‎تواند منجر به افزایش غلظت خونی کلوزاپین و بروز عوارض ناخواسته از جمله تشنج شود. مصرف همزمان مهارکنندگان مونوآمین اکسیداز، مصرف این دارو نباید تا 14 روز پس از قطع مصرف مهارکنندگان مونوآمین اکسیداز مصرف شود. همچنین مصرف داروهای مونوآمین اکسیداز باید پس از 7 روز از قطع مصرف ونلافاکسین شروع شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای سروتونرژیک، ممکن است منجر به بروز سندرم سروتونرژیک شود. این دارو زمان پرترومبین و زمان ترومبوپلاستین پارشیال را در بیماران تحت درمان با وارفارین افزایش می‎دهد. مصرف همزمان سایمتیدین با این دارو می‎تواند منجر به افزایش غلظت پلاسمایی ونلافاکسین شود. این تداخل به ویژه در سالمندان، بیماران مبتلا به پرفشار ی خون یا اختلالات کبدی اهمیت دارد

نکات: 1- برای حصول به اثر درمانی مطلوب، ممکن است 4 هفته یا بیشتر زمان مورد نیاز باشد. 2- در صورت بروز عوارض گوارشی می‎توان دارو را همراه غذا مصرف کرد. 3- قطع مصرف دارو باید به تدریج و با نظر پزشک انجام شود. 4- به دلیل احتمال بروز سرگیجه، هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود. 5- به دلیل اختلالات بینایی، خوابآلودگی، در صورت رانندگی یا انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری و دقت دارند باید احتیاط کرد. 6- به دلیل افزایش خطر اقدام به خودکشی، به ویژه در اوایل درمان با این دارو، بستگان و افرادی که از بیمار نگهداری می‎کنند، باید هر گونه تغییر مشکوک در رفتار بیمار و وخیم شدن وضعیت افسردگی او را به پزشک اطلاع دهند. 10- در صورت بروز هر گونه واکنش آلرژیک مانند بثورات جلدی یا کهیر، باید مراتب فوراً به اطلاع پزشک رسانده شود. ‎