آی واژه

(زِ) (اِ.) کسی که در دانشگاه یا مدرسه عالی تدریس می‌کند و مقامش پایین تر از استادیار است.

(زِ) (اِ.) کسی که در دانشگاه یا مدرسه عالی تدریس می‌کند و مقامش پایین تر از استادیار است.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آموزِش/یار/
صفت:
آموزش‌یار
1. معلم (مدرسه). آنکه در کلاس‌های سوادآموزی (درس) میدهد.
2. کسی که در دانشگاه یا مدرسه‌عالی تدریس می‌کند و مقامش پایین‌تر از استادیار است.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:instructor)