آموختنی
معنی
[تَ] (ص لیاقت) درخور آموختن. قابل آموختن :
عشق آمدنی بود نه آموختنی.
ای سوختهء سوختهء سوختنی...
|| آموختن :
حق را تو کجا و رحمت آموختنی.
(منسوب به خیام).
عشق آمدنی بود نه آموختنی.
ای سوختهء سوختهء سوختنی...
|| آموختن :
حق را تو کجا و رحمت آموختنی.
(منسوب به خیام).
جست و جوی دقیق
آموختنی
فرهنگ دهخدا
[تَ] (ص لیاقت) درخور آموختن. قابل آموختن :
عشق آمدنی بود نه آموختنی.
ای سوختهء سوختهء سوختنی...
|| آموختن :
حق را تو کجا و رحمت آموختنی.
(منسوب به خیام).
عشق آمدنی بود نه آموختنی.
ای سوختهء سوختهء سوختنی...
|| آموختن :
حق را تو کجا و رحمت آموختنی.
(منسوب به خیام).
آموختنی
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آموختنی
(ص)ئیتەعلیمدان، ئیڕاهێنان، ئیفێرکردن، بۆ تەعلیمدان، بۆڕاهێنان، بۆفێرکردن، شیاویتەعلیمدان، شیاویڕاهێنان، شیاوی فێرکردن،
(ص)ئیتەعلیمدان، ئیڕاهێنان، ئیفێرکردن، بۆ تەعلیمدان، بۆڕاهێنان، بۆفێرکردن، شیاویتەعلیمدان، شیاویڕاهێنان، شیاوی فێرکردن،
آموختنی
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آموختَنی/
صفت:
آموختنی
1. شایسته و مناسب (آموختن). آنچه میشود آن را آموخت، یاد گرفتنی.
فرهنگ بزرگ سخن
(En:teachable)
فارسی
آوایش:
/آموختَنی/
صفت:
آموختنی
1. شایسته و مناسب (آموختن). آنچه میشود آن را آموخت، یاد گرفتنی.
فرهنگ بزرگ سخن
(En:teachable)