آی واژه

(مُ دِ) (ص فا.) بخشاینده، غفور.

(مُ دِ) (ص فا.) بخشاینده، غفور.

[مُ زَ دَ / دِ] (نف) غافر. بخشاینده. عَفُوّ. غفور.

آمرزنده
(افا)بەخشەر، بەلێبوور، جەوێ‌ویەردە، چاوپۆشەر، ڕ‏وحم‌پێکەر، ڕەحیم، عافووکەر، غەفوور، گوناهبەخش، لێبوور، لێبووردوو، لێبووردە، لێخۆشبوو،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آمُرزَنده/
صفت:
آمرزنده
1. ویژگی آنکه (گناه) را می‌بخشاید. بخشاینده، (غفور). مترادف‌ها: (آمرزگار)، (آمرزگاری)، (آمرزیده)، (آمرزیدن)، (آمرزیدگار)، (آمرزش‌خواهی)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:who forgives)