آی واژه

(~. تَ) (مص ل.) فرخنده بودن، خوش قدم بودن.

(~. تَ) (مص ل.) فرخنده بودن، خوش قدم بودن.

آمد داشتن
(مص‌ل)ئامەدبوون، بەئامەوبوون، بەهاتبوون، بەڕەژنبیەی، پیرۆزبوون، پێوقەدەم خێربوون، پێوەهاتن، فەڕدار بوون، ‏قەدەم خێر بوون، ود‏مداربوون، ممبارەک بوون، یومنداربوون،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آمَد/داشتَن/
اسم مرکب:
آمدداشتن
1. (گفتگو): (آمد) داشتنِ کسی یا چیزی. خوش‌یمن بودنٍ او یا آن. فرخنده بودن، خوشقدم بودن.
2. :تولد دختر کوچک‌شان برای آنها آمد داشت.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین