آمارگر
معنی
(گَ) [ په. ] (ص.) آن که مأمور انجام دادن امور آمار است، مأمور احصائیه.
هممعنا / پادمعنا
- شمارشگر، محاسب، محصی
جست و جوی دقیق
آمارگر
فرهنگ معین
(گَ) [ په. ] (ص.) آن که مأمور انجام دادن امور آمار است، مأمور احصائیه.
آمارگر
فرهنگ دهخدا
[گَ] (ص مرکب) مأمور انجام کارهای آمار. مأمور احصائیّه. (فرهنگستان).
آمارگر
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آمارگر
(افا/امر)ئامارگر، حەسێبگەر، ژمارەگر، ژماریار، ژمێریار، سەرئەژمێر، سەرژمار، سەرژمێر، سەرنڤیس، سەرنووس، کاتب، ناونووس، هژمارکار، هژماریار، هوومارتۆخ، هەسێبگەر، هەسێبگێڕ،
(افا/امر)ئامارگر، حەسێبگەر، ژمارەگر، ژماریار، ژمێریار، سەرئەژمێر، سەرژمار، سەرژمێر، سەرنڤیس، سەرنووس، کاتب، ناونووس، هژمارکار، هژماریار، هوومارتۆخ، هەسێبگەر، هەسێبگێڕ،
آمارگر
واژهنامه هژار (فارسی به کردی)
سهرنووس,هژمارکار,ههسێب گهر,هوومارتۆخ
آمارگر
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
پهلوی
آوایش:
/آمار/گَر/
صفت:
آمارگر
1. آنکه (آمار) استخراج، بررسی، و تحلیل میکند. (آمارگیر).
2. آن که مأمور انجام دادن امور آمار است، مأمور احصائیه.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
پهلوی
آوایش:
/آمار/گَر/
صفت:
آمارگر
1. آنکه (آمار) استخراج، بررسی، و تحلیل میکند. (آمارگیر).
2. آن که مأمور انجام دادن امور آمار است، مأمور احصائیه.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
آمارگر
دانشنامه آزاد ویکی پدیا
آمارگَر (پارسی میانه: Āmārgar) یکی از مناصب ایران در زمان ساسانیان و جمعآوریکنندهٔ مالیاتها بود. این نام در فارسی امروز معنای «آمارگیرنده و سرشمارگر» را گرفتهاست.