آی واژه

(اِ) آلبالو. آلی بالی. آلوی ابوعلی. درختی است خوش قامت با پوستی بسرخی مائل و برگهای بی زغب و میوهء چندِ فندقی سرخ و آبدار و خوش تُرُش، با دُمی درازتر از دم آلو و گوجه و امثال آنها و قسمی از آن میوه اش شیرین است که گیلاس نامند و رنگ میوهء گیلاس روشن تر از آلوبالوست. و بیونانی آلوبالو را قراسیا (قراصیا) گویند :
سیب و زردآلو و آلوچه و آلوبالو
باز انجیر وزیریّ و خیار خوشخوار.
بسحاق اطعمه.
آلوبالو چو قطرهء خون
از بینی شاخ جسته بیرون.مکتبی.

(اِ) آلبالو. آلی بالی. آلوی ابوعلی. درختی است خوش قامت با پوستی بسرخی مائل و برگهای بی زغب و میوهء چندِ فندقی سرخ و آبدار و خوش تُرُش، با دُمی درازتر از دم آلو و گوجه و امثال آنها و قسمی از آن میوه اش شیرین است که گیلاس نامند و رنگ میوهء گیلاس روشن تر از آلوبالوست. و بیونانی آلوبالو را قراسیا (قراصیا) گویند :
سیب و زردآلو و آلوچه و آلوبالو
باز انجیر وزیریّ و خیار خوشخوار.
بسحاق اطعمه.
آلوبالو چو قطرهء خون
از بینی شاخ جسته بیرون.مکتبی.

آلوبالو
(ا)ئاریباری، ئاڵووباڵوو، ئاڵووبەلاڵووک، ئەلیڤالی، براڵوو، براڵووک، براڵۆی، بڵالک، بڵاڵووک، بڵاڵوێ، بەلالۆک، بەڵاڵووک، بەلالیک، بەڵاڵوێ، بەلالیک، وەلالیک، هاڵووبڵاڵووک، هاڵووبەڵاڵووک، هاڵه‌بەڵاڵووک، هەروبراڵوو، هەلالک (وحشی)، هەڵڵالووک(وحشی)، هەلهەلۆک، هەڵهەلووک،

به‌لالیک,به‌ڵالۆک

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آلو/بالِو/
اسم مرکب:
آلوبالو
1. (گیاهی): میوه‌ای آبدار و ترشمزه به رنگ قرمز یا قرمز مایل به سیاه با هسته‌ای گِرد. (آلبالو).
2. درختی از جنس بادامی‌ها، از تیره گل سرخیان، میوه آن شبیه (گیلاس) و مزه آن ترش است.

فرهنگ بزرگ سخن