آی واژه

(ئ َ) (اِ.) سنگ‌های آهکی کوچکی که داخل سفال یا آجر پخته باشد. آلودک هم گویند.

(ئ َ) (اِ.) سنگ‌های آهکی کوچکی که داخل سفال یا آجر پخته باشد. آلودک هم گویند.

[ءَ] (اِ) سنگ خردِ آهک که در گل آجر یا سفال باشد و این عیبی است آجر و سفال را، چه آنگاه که آب بدان رسد سنگ آهک پخته بشکفد و آجر یا سفال را بشکند و تباه کند.

آلوئک
(ا)ورکه‌‏بەردی‌‌قسڵ لەنێوخشتی ‌سووردا کەتەڕایی دەگاتێ ده‌‏تەقێتەوەو خشتەکەدەشکێنێ،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آلوئَک/
اسم:
آلوئک
1. (ساختمان): سنگ‌های خُرد آهکی داخل (سفال) یا (آجر) که موجب شکستن یا تَرَک برداشتن آن میشوند.
2. سنگ‌های آهکی کوچکی که داخل سفال یا آجر پخته باشد. (آلودک) هم گویند.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین