آی واژه

[ تر. ] (اِ.)۱ - نوعی خیمه که از پارچه -‌های ضخیم درست می‌کنند. ۲- سایبانی که میان باغ یا صحرا از شاخه‌های درخت و چوب سازند. آلاجق و آلاچق نیز گویند.

[ تر. ] (اِ.)۱ - نوعی خیمه که از پارچه -‌های ضخیم درست می‌کنند.

۲- سایبانی که میان باغ یا صحرا از شاخه‌های درخت و چوب سازند. آلاجق و آلاچق نیز گویند.

آلاچوب

(ترکی، اِ) آلاجق. کوخ. کوله. رجوع به آلاجق شود.

آلاچیق
(تر/ا)
چارداخ، چیخە، سابات، کۆڵا، کوولا، کۆلْک، که‌‏پر، که‌‏پەر، هۆلک، هەمزالە،
پێڕک، قۆتان، کومڵان، کونەڵان، که‌پر، هەرزاڵ، هەرزەڵە،

کولک

چادر

ریشه لغت:
پهلوی
آوایش:
/آلاچیق/
اسم مرکب:
آلاچیق
1. داربست با چهار پایه و سقف از چوب و برگ درختان.
2. سایبان موقت یکساله که میان باغ یا صحرا از شاخه های درخت و چوب سازند. (آلاچق) و (آلاجق) نیز گویند.
3. نوعی چادر خیمه که از پارچه‌های ضخیم درست می‌کنند.
4. (تجیر).

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:arbour)