آی واژه

(ص مر.) ۱- (عا.) دربه در، بی خانمان. ۲- سرگردان، بی پناه.

(ص مر.)

۱- (عا.) دربه در، بی خانمان.

۲- سرگردان، بی پناه.

درب هدر

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آلاخون/والاخون/
صفت مرکب:
آلاخون‌والاخون
1. (گفتگو): (سرگردان)، (در‌به‌در)، بی‌خانمان، بی‌پناه.
2. :برای پیدا کردن کار در خیابان‌ها آلاخون والاخون بود. واژه‌های مشتق شده: (آلاخون‌والاخون‌کردن)، (آلاخون‌والاخون‌شدن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین