[دَ / دِ] (ص مرکب، اِ مرکب) زادهء آقا. فرزند مردی بزرگ، و بیشتر فرزندان سادات علوی و مجتهدین.

فرهنگ معین

آقازاده

(دِ) [ مغ - فا. ] (اِمر.) آقا، فرزند مردی بزرگ، فرزند سید، فرزند مجتهد.

پسر، پدر، فرزند ≠ بنده‌زاده