آفریننده
معنی
(فَ نَ دِ) (ص فا.) آفریدگار.
هممعنا / پادمعنا
- آفرینشگر، جانآفرین، خالق، بادی، سازنده، صانع، مبدع
جست و جوی دقیق
آفریننده
فرهنگ معین
(فَ نَ دِ) (ص فا.) آفریدگار.
آفریننده
فرهنگ دهخدا
[فَ نَنْ دَ / دِ] (اِخ) آنکه آفریند. آنکه خلق کند. نامی از نامهای خدای تعالی. خالق. وجودبخشنده. آفریدگار. باری. فاطر. خلاق. ذاری. (ربنجنی). جهان آفرین. مبدع. موجد. مکوّن. منشی :
چنین گفت کای داور دادِ پاک
توئی آفرینندهء باد و خاک.فردوسی.
به بینندگان آفریننده را
نبینی مرنجان دو بیننده را.فردوسی.
کز اویست پیروزی و دستگاه
هم او آفرینندهء هور و ماه.فردوسی.
بدین آلت و رای و جان و توان
ستود آفریننده را چون توان؟فردوسی.
بداندیشِ ما را تو کردی تباه
توئی آفرینندهء هور و ماه.فردوسی.
هم او آفرینندهء روزگار
به نیکی هم او باشد آموزگار.فردوسی.
چو بهرام را دید داننده مرد
بر او آفریننده را یاد کرد.فردوسی.
یقینْ مرد را دیده بیننده کرد
شد و تکیه بر آفریننده کرد.سعدی.
آنکه خود را شناخت نتواند
آفریننده را کجا داند؟امیرخسرو.
چنین گفت کای داور دادِ پاک
توئی آفرینندهء باد و خاک.فردوسی.
به بینندگان آفریننده را
نبینی مرنجان دو بیننده را.فردوسی.
کز اویست پیروزی و دستگاه
هم او آفرینندهء هور و ماه.فردوسی.
بدین آلت و رای و جان و توان
ستود آفریننده را چون توان؟فردوسی.
بداندیشِ ما را تو کردی تباه
توئی آفرینندهء هور و ماه.فردوسی.
هم او آفرینندهء روزگار
به نیکی هم او باشد آموزگار.فردوسی.
چو بهرام را دید داننده مرد
بر او آفریننده را یاد کرد.فردوسی.
یقینْ مرد را دیده بیننده کرد
شد و تکیه بر آفریننده کرد.سعدی.
آنکه خود را شناخت نتواند
آفریننده را کجا داند؟امیرخسرو.
آفریننده
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آفریننده
(افا)ئاڤراندەر، ئافڕندە، ئافرێنەر، ئافەرید، ئافەرین، ئافرێنە، ئەڵڵا، ئەنەئاوەر، ئیزەد، باخۆ، باخوێ، باریتەعالا، بەدیهێنەر، بینایی چاوان، پەروەردگار، خالق، خوا، خودا، خوداڤەند، خوداوەند، خوڵا، خوڵقێن، خوڵقێنەر، خوەدێ، دادار، داوەر، داهێنەر، دروستکار، ڕەخسێن، ڕەخسێنەر، ڤەداندەر، گوناهبەخش، گیانیگیانان، نوخافتۆخ، وەدیهێنەر، هرمز، هۆما، هوما، هۆمان، هۆمای، هوومای، هەق، یەزدان، یەزهتە، یەکتا،
(افا)ئاڤراندەر، ئافڕندە، ئافرێنەر، ئافەرید، ئافەرین، ئافرێنە، ئەڵڵا، ئەنەئاوەر، ئیزەد، باخۆ، باخوێ، باریتەعالا، بەدیهێنەر، بینایی چاوان، پەروەردگار، خالق، خوا، خودا، خوداڤەند، خوداوەند، خوڵا، خوڵقێن، خوڵقێنەر، خوەدێ، دادار، داوەر، داهێنەر، دروستکار، ڕەخسێن، ڕەخسێنەر، ڤەداندەر، گوناهبەخش، گیانیگیانان، نوخافتۆخ، وەدیهێنەر، هرمز، هۆما، هوما، هۆمان، هۆمای، هوومای، هەق، یەزدان، یەزهتە، یەکتا،
آفریننده
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آفَرینَندِه/
اسم مرکب:
آفریننده
1. انکه میآفریند و به چیزی که نبوده، هستی میبخشد؛ پدید آورنده از عدم. (آفریدگار).
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
(En:creator)
فارسی
آوایش:
/آفَرینَندِه/
اسم مرکب:
آفریننده
1. انکه میآفریند و به چیزی که نبوده، هستی میبخشد؛ پدید آورنده از عدم. (آفریدگار).
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
(En:creator)