فرهنگ دهخدا

آفتاب گیر

(نف مرکب) آنجا که هر روز آفتاب در آن تابد. || (اِ مرکب) سایبان. چتر. سپر با دسته که بر سر پادشاهان چون سایبان داشتندی :

فرهنگ معین

آفتاب گیر

(اِمر.) ۱- سایبان، چتر. ۲- جایی که هر روز آفتاب در آن بتابد، آفتاب رو.