[گَ] (اِ مرکب) سایبان. چتر. || لبه ای جدا که بر مقدم کلاه پیوستندی در سفرها تا آفتاب بر روی کمتر تابد. || گلی که ساق آن بستبریِ دو ابهام و درازای آن ببالای آدمی و بیشتر رسد با برگهای بزرگ و مزغّب و گلی زرد و پهن و بزرگ چون صحنی خرد، و تخم آن را چون تخمه هندوانه سمچکی در گیلان تفت داده و مغز آن را خورند. تنوم. دوارالشمس. || آفتاب پرست. حربا. روزگردک. (محمودبن عمر). بوقلمون.

(گَ) ۱- (ص فا.) سایبان، چتر. ۲- پارچه ضخیم یا لبه کلاه که جلو تابش آفتاب بر چهره را می‌گیرد. ۳- (اِمر.) گیاهی از تیره مرکبان که تخم آن را تف داده یا روغن گیرند.

ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﺮﻳﻦ ﺑﺼﺮﯼ ﮔﻮﻳﺪ: ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺮﻳﻦ ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﺍﻣﺎ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻠﻬﺎ ﻭ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺯﺭﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ , ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﺑﻪ , ﺍﺭﺩﮐﻮﻥ , ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ , ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻞ ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﻳﺪﻥ ﺭﻧﺞ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﻠﯽ ﺑﻴﺘﻮﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ: 1 ﺩﻳﺪﻥ ﺩﺳﺘﺔ ﮔﻞ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ , ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺍﺳﺖ. 2 ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺩﺭ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍﻩ ﻣﻲ ﺭﻭﻳﺪ ﻭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻣﻲ ﺗﺎﺑﺪ ﻭ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﺁﻭﺍﺯ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ , ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻲ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﻛﻨﻨﺪ. 3 ﺍﮔﺮ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﺼﻠﻲ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﮔﻠﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻓﺼﻞ ﺭﺷﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ , ﻋﻼﻣﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺮ ﻭ ﺑﺪﻱ ﮔﺮﻳﺒﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ.