آی واژه

[پَ رَ] (حامص مرکب)عبادت شمس. تشمیس.

[پَ رَ] (حامص مرکب)عبادت شمس. تشمیس.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آفتاب/پَرستی/
اسم مرکب:
آفتاب‌پرستی
1. آیین کسانی که (آفتاب) می‌پرستند.
2. :این ابیات را اکثری از (هنود)، دستاویز آفتاپرستی ساخته‌اند. «(لودی)» مترادف‌ها: (آفتاب)، (آفتاب دادن)، (آفتاب پریدن)، (آفتاب گرفتن)، (آفتاب خوردن)، (آفتاب چریدن)، (آفتاب سا)، (آفتاب شدن)، (آفتاب بالانس)، (آفتاب پرست)، (آفتاب به آفتاب)، (آفتاب پهن شدن)، (آفتاب بالا آمدن)، (آفتاب لب بام)، (آفتاب اندا)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:sun worship)

1. تغییرمسیر (آفتاب‌پرستی)