آی واژه

[بَ / بِ گُ] (اِ مرکب)آفتابه و لگنی کوچک که گاه خفتن دارند میختن شب را یا بیماران و پیران را.

[بَ / بِ گُ] (اِ مرکب)آفتابه و لگنی کوچک که گاه خفتن دارند میختن شب را یا بیماران و پیران را.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آفتابه/گُلدان/
اسم مرکب:
آفتابه‌گلدان
1. آفتابه همراه با (گلدان) برای (ادرار).
2. :آفتابه گلدان خواستنش را نقل کرد. «(مستوفی)» مترادف‌ها: (آفتابه)، (آفتابه‌دار)، (آفتابه‌دزد)، (آفتابه‌چی)، (آفتابه‌لگن)، (آفتابه‌بردار)، (آفتابه‌پرکنی)، (آفتابه‌آب‌کن)

فرهنگ بزرگ سخن