آی واژه

[بَ / بِ] (ص مرکب، اِ مرکب) آفتابه دار.

[بَ / بِ] (ص مرکب، اِ مرکب) آفتابه دار.

آفتابه‌چی
(ا/مر)ئاغای دەستاو، ڕه‌ئیس کناراو، مەسینەدار، مەسینەهەڵگر،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آفتابه/چِی/
اسم مرکب:
آفتابه‌چی
1. (منسوخ): آفتابه‌دار.
2. :حتی آفتابه‌چیان و شاعران و دبیران، جانوران درنده‌ای را بخاطر می‌آورند. «(جمال‌زاده)» مترادف‌ها: (آفتابه)، (آفتابه‌دار)، (آفتابه‌دزد)، (آفتابه‌لگن)، (آفتابه‌لگن)، (آفتابه‌بردار)، (آفتابه‌پرکنی)، (آفتابه‌آب‌کن)

فرهنگ بزرگ سخن