آی واژه

[بَ / بِ] (حامص مرکب)کار آفتابه دار. || (اِ مرکب) آنجای که آفتابه در آن دارند.

[بَ / بِ] (حامص مرکب)کار آفتابه دار. || (اِ مرکب) آنجای که آفتابه در آن دارند.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آفتابه/داری/
اسم مرکب:
آفتابه‌داری
1. (منسوخ): عمل و شغل (آفتابه‌دار). مترادف‌ها: (آفتابه)، (آفتابه‌دزد)، (آفتابه‌چی)، (آفتابه‌لگن)، (آفتابه‌بردار)، (آفتابه‌پرکنی)، (آفتابه‌گلدان)، (آفتابه‌آب‌کن)، (آفتابه‌خرج‌لحیم)

فرهنگ بزرگ سخن