آی واژه

[ ع. ] (اِ.) جِ آفت ؛ آفت‌ها، آسیب‌ها.

[ ع. ] (اِ.) جِ آفت ؛ آفت‌ها، آسیب‌ها.

آسی بها؛ آفت ها؛ گزندها

(ع اِ) جِ آفت (آفه). آسیبها : آن چهار که مطلوب است و بدین اغراض بجز آن نتوانند رسید، کسب مال است از وجهی پسندیده... و صیانت نفس از حوادث و آفات آنقدر که در امکان درآید. (کلیله و دمنه). و حوادث و آفات عارضی... در کمین. (کلیله و دمنه).
بنفشه با شقایق در مناجات
فلک میگفت فی التأخیر آفات.نظامی.
-آفات آسمانی؛ در زراعت، آسیبهای جوّی که به کشت رسد، چون سِن و تگرگ و ملخ و شجام و زنگ و امثال آن.
|| مصائب. بلیات. مِحَن.

آفات
(ع/اج)ئاپۆرەکان، ئازارەکان، ئاسێوەکان، ئاشیتەکان، ئافات، ئافه‌‏تەکان، بەڵاکان، په‌‏تاکان، تەشەکان، دەردەکان، زیانەکان، فه‌تاکان، گرگاسەکان، میمڵەکان، نەخۆشی‌یەکان،

ئافات,یه‌خته‌سار

جانوران موذي , جانور افت , حشرات موذي

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/آفات/
اسم:
آفات
1. آفت‌ها، بلاها، آسیب‌ها. جمعِ (آفت).
2. :تنگ‌دستی پدر ... وی را در معرضِ آفات گوناگون قرار داد. «(سعیدنفیسی)» واژه‌های مشتق شده: (آفات دامی)، (آفات ارضی)، (آفات سماوی)، (آفات نباتی)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین