آی واژه

(اِ.) زاغه.

(اِ.) زاغه.

(اِ) آغل. زاغه. || چشم آغول؛ چشم آغیل.

آغول
(ا)ئاخڵ، ئاخڵە، ئاخەڵ، ئاغەڵ، بنگوفک، بنگوڤ، پاگە، تەژیر، خۆک، خۆکە، خەڵ، زبخ، غەڵ، گۆڤ، گەلەخان، گەلەفان، گەوڕ، لیت، مەغەڵ، هاڵ، هۆڕ، هۆڵ، هۆڵەمەڕ، هەڵ،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آغول/
اسم:
آغول
1. جایی برای نگهداری (گوسفند) و (بُز) در فضای باز یا دشت. (آغل). (زاغه).

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس