[غِ / غُ](1) (اِ) جای گوسفندان و گاوان و دیگر چارپایان بشب در خانه یا کوه و بیشتر کنده ای در زیرزمین باشد. کمرا. شب گاه. شبغا. شوگاه. آغیل. شوغا. شب غاز. شب غازه. شوغار. شوغاره. شب غاو. آغول. نَغِل. نُغول. باغل. غال. آغال. غول. غوشا. غوشاد. غوشاک. کاز. زاغه. غاو. کنده. چپر. خبک. خباک. خپاک. سم. سمج. سمجه. دیل. بیکند :

(غَ یا غُ) (اِ.) ۱- جایی برای گوسفندان و گاوان. ۲- لانه مرغ خانگی. ۳- لانه زنبور.

آخور، اصطبل، باره‌بند، ستورگاه، طویله