آش خوری
معنی
[خوَ / خُ] (اِ مرکب) ظرفی گود، میان باطیه و ماست خوری که در آن آش خورند. || کفچه ای که بدان آش گیرند.
جست و جوی دقیق
آش خوری
فرهنگ دهخدا
[خوَ / خُ] (اِ مرکب) ظرفی گود، میان باطیه و ماست خوری که در آن آش خورند. || کفچه ای که بدان آش گیرند.