آی واژه

(~. نِ) (اِمر.) آنجا که غذا پزند، مطبخ.

(~. نِ) (اِمر.) آنجا که غذا پزند، مطبخ.

[پَ نَ / نِ] (اِ مرکب) مطبخ. تنورخانه. آش خانه. باورچی خانه.

آشپزخانه
(ا/مر)ئاشپەزخان، ئاشپەزخانە، ئاشخانە، ئاشگە، چاشتخانە، چێشتخانە، کارخانە، متبەخ، متبەق، مدبەق، موبەق،

ئاشپه‌زخانه‌,مووبه‌ق

گونه‌های دیگر نوشتاری:
(مطبخ)
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آشپَز/خانه/

اسم مرکب:
1. آنجا که غذا پزند، مطبخ.

فرهنگ لغت معین

آشپزخانه یا مطبخ به اتاق یا بخشی از اتاقی گفته می‌شود که برای آشپزی و تهیهٔ خوراک در خانه یا مکان تجاری استفاده می‌شود. آشپزخانهٔ مسکونی مدرن و متوسط به‌طور معمول مجهز به اجاق گاز، سینک ظرف‌شویی با آب گرم و سرد، یخچال، میز کار و کابینت آشپزخانه است که مطابق با یک طرح مدولار مرتب شده‌اند. بسیاری از خانواده‌ها به‌صورت تکمیلی دارای دستگاه مایکروویو، ماشین ظرفشویی و سایر وسایل برقی هستند. وظایف اصلی آشپزخانه ذخیره و پخت موارد اولیه برای تهیه و پخت غذا (و انجام کارهای مرتبط مانند ظرف‌شویی) است. همچنین ممکن است از فضای آن یا منطقهٔ نزدیک به آن برای صرف غذا (یا وعده‌های غذایی کوچک مانند صبحانه)، سرگرمی و لباس‌شویی استفاده شود. طراحی و ساخت آشپزخانه یک بازار عظیم در سراسر جهان است. آشپزخانه‌های تجاری در رستوران‌ها، سفره‌خانه‌ها، هتل‌ها، بیمارستان‌ها، مکان‌های آموزشی و محل کار، پادگان‌های نظامی و مؤسسات مشابه یافت می‌شوند. این آشپزخانه‌ها به‌طور کلی بزرگ‌تر و مجهز به تجهیزات بزرگ‌تر و سنگین‌تر از آشپزخانه‌های مسکونی هستند. به‌عنوان مثال، یک رستوران بزرگ ممکن است دارای یخچال بزرگ در ابعاد یک اتاق و یک ماشین ظرفشویی تجاری بزرگ باشد. در بعضی موارد از تجهیزات آشپزخانهٔ تجاری مانند سینک ظرفشویی در محیط خانه استفاده می‌شود زیرا سهولت استفاده برای تهیهٔ غذا و دوام بالا را دارد.