آی واژه

(گَ)(ص فا.)۱ - فتنه جوی، شورش - خواه. ۲- فتان.

(گَ)(ص فا.)۱ - فتنه جوی، شورش - خواه.

۲- فتان.

آشوبگر
(ص‌فا)
دلبرفتان: دڵبەری‌‌‌فیتنەگەر، نازداری‌‌‌‌کێشەسازکەر، یاری‌‌شەڕهەڵایسێن،
فتنەگر: ئاخافتن‌ڤەگوهێز، ئاژاوەچی، ئاژاوەگێڕ، ئاشوو، ئاشووبگێڕ، ئاگرخۆشکەر، ئاگرخۆشکەرە، ئاگرْ ژێرْ خوەڵەکوو، ئاگرْ ژێرْ کەێ، ئاگرۆک، ئاگرەکووڵ، ئاگری‏بنکایە، ئاگری‌ژێرکا، ئاوری ‌بنکا، ئاوری‏بنکایە، ئەرخە، ئەرغە، بشێو، بشێونە، بنگڵتە، بەئاژاوە، بەد کار، بەذکار، بەزاجکەر، بەزاچکەر، بەزاخ، بەکرۆک، پبشێونە، پنه‌پیتۆ، پەرێشانکار، پەریشانکەر، پەشانۆ، پیره‌پتوون، پێکوڵچێن، پیلانگێڕ، تەڵاقڕەش، تێچێن، تێکدەر، جنگن، چاڵهۆرکەن، چوخۆر، چوکڵەهۆرخزن، چوکڵەشکێن، چوولوو، خمشێوێن، خوم شێوێن، خومەشوێنکە، خومەشوێنە، خومەشێونە، خه‌بەرگوهێز، داشونێر، دۆخمان، دووپڵ، دووڕاز، دووزمان، دووزە لە قنگ، دوەزوان، زمانشڕ، سۆدرە، سەرەسۆدرە، سەهنگە، سەهندە، سەهنە، سەهەندە، شۆفار، شووفار، شەڕبەشاران، شەڕەنگێز، شەڕهەڵایسێن، شەڕهەڵخڕێن، شەیتان، شەیتانی کەر، شێوێنەر، عەوان، فتنە، فتنەچی، فتنەهلێخ، فەسات، فەساد، فیتنە، فیتنەچی، قسه‌بەر، قسەراگوێز، قوڵەفندە، قوڵەفیتنە، قەسەڤەگوهێز، قنگبەگێچەڵ، قوونبەگیچەڵ، کارخراپکەر، کتکەنەفتینە، کلکەنەفتینە، کوڵەوەیباب، کوڵەوەیواو، که‌‏تنگێڕ، کێشەهەڵایسێن، گۆبەندگێڕ، گۆبەنگێڕ، گوڵکە، گوویین، گێرەشێوێن، مایەفتنە، مایەفیتنە، مفسیت، مفسید، مفه‌‏تین، ناخار، نەئال، نێوان ‌تێکدەر، وەیشووم، وەیشوومە، هەرمۆ، هێوچی،

ئاژاوه‌چی,بشێونه‌,پیلانگێڕ,تێکده‌ر,خومه‌شوێنه‌,خومه‌شوێنکه‌,خومه‌شێونه‌,قوون به‌ گێچه‌ڵ,گوڵکه‌,گۆبه‌ندگێڕ,گێره‌شێوێن,مفسیت,مفسید,هێوچی

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آشوب/گَر/
صفت فاعلی:
آشوبگر
1. آنکه آشوب و شورش ایجاد می‌کند، هرج و مرج طلب. فتنه‌جو، شورش‌خواه. فتان.
2. :تمام حواسش متوجه (آشوب‌گران) بود. «(شهری)» واژه‌های مشتق شده: (آشوب)، (آشوبنده)، (آشوباندن)، (آشوب طلب)، (آشوب گرا)، (آشوب گستر)، (آشوب شدن)، (آشوب کردن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:agitator)