آی واژه

[خوا / خا رَ / رِ] (اِ مرکب)حلوا یا طعام دیگر یا دعوتی که پس از آشتی دو تن، آن دو با دوستان دیگر در یک جای صرف کنند. حلوای آشتی.

[خوا / خا رَ / رِ] (اِ مرکب)حلوا یا طعام دیگر یا دعوتی که پس از آشتی دو تن، آن دو با دوستان دیگر در یک جای صرف کنند. حلوای آشتی.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آشتی/خوارِه/
اسم مرکب:
آشتی‌خواره
1. غذایی که دو نفر پس از (آشتی)، دیگران را به خوردن آن دعوت می‌کنند. واژه‌های مشتق شده: (آشتی)، (آشتی کردن)، (آشتی دادن)، (آشتی پذیر)، (آشتی جویی)، (آشتی جویانه)، (آشتی کنان)، (آشتی ناپذیر)

فرهنگ بزرگ سخن