آی واژه

(دَ) (مص م.) نوشیدن.

(دَ) (مص م.) نوشیدن.

[دَ] (مص) بلعیدن یعنی فروبردن مایعی. نوشیدن. نوش کردن. درکشیدن. کشیدن. گساردن (در شراب). آشمیدن. پیمودن (باده). خوردن. حسو. (دهار). شرب. تکرّع. تجرّع. تشرّب. احتسا. تَرَمُّق : حصیری... می آمد دُردی آشامیده. (تاریخ بیهقی).
تا بی ادبی همی توانی کرد
خون علما بدم بیاشامی.ناصرخسرو.
تا تشنه و بیطاقت بچاهی رسید قومی بر او گرد آمده هر شربتی به پشیزی همی آشامیدند. (سعدی).

آشامیدن
(مص‌م)ئاشمانی، ئاشمای، خواردنەوە، خوارنەوە، فڕکردن، فڕێن، ڤەخارن، ڤەخاندن، ڤەخواردن، ڤەخوارن، لێڤەخارن، لیڤەخوارن، نۆش، نۆشان، نۆشاندن، نۆشای، نۆشکردن، نۆشین، نۆشیەی، واردنەوە، واردەیۆ، واردیەڤە، وەخوارن، وەردش، هەڵقوڕاندن، هەڵقوڕانن،

ئاشمای,خواردنه‌وه‌,خوارنه‌وه‌

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آشامیدَن/
مصدر فعل متعدی:
آشامیدن
1. بن مضارع (آشام)؛ نوشیدن.
2. :روزه بدارید ... از خوردن و آشامیدن، خود را نگاه دارید. «(شهری)»