آشامان
معنی
(نف، ق) در حالِ آشامیدن.
جست و جوی دقیق
آشامان
فرهنگ دهخدا
(نف، ق) در حالِ آشامیدن.
آشامان
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آشامان/
اسم مرکب:
آشامان
1. بن مضارعِ (آشاماندن).
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آشامان/
اسم مرکب:
آشامان
1. بن مضارعِ (آشاماندن).
فرهنگ بزرگ سخن