فرهنگ دهخدا

آسیمه سر

[مَ / مِ سَ] (ص مرکب)آسیمه سار. سرگشته. سرگردان. متحیر :

فرهنگ معین

آسیمه سر

(~. سَ) (ص مر.) نک آسیمه.