آی واژه

(دِ)(ص مف.)صدمه دیده، ضربه - خورده.

(دِ)(ص مف.)صدمه دیده، ضربه - خورده.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آسیب/دیدِه/
صفت مفعولی:
آسیب‌دیده
1. آنکه یا آنچه به او یا آن (آسیب) رسیده باشد؛ گزند یافته. صدمه دیده، ضربه خورده. (مصدوم).
2. :کوشید تا از زمین برخیزد ولی ... با تنِ چنان کوبیده و آسیب دیده چگونه می‌توانست.‌«(قاضی)»

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن

(En:injured)

1. تغییرمسیر (آسیب‌دیده)