آی واژه

(~. دِ) (ص مر.) آسوده خاطر، فارغ البال، بی دلواپسی.

(~. دِ) (ص مر.) آسوده خاطر، فارغ البال، بی دلواپسی.

[دَ / دِ دِ] (ص مرکب)فارغ البال. بی دلواپسی. بی رنج. بی عذاب. غیرمضطرب :
کسی خسبد آسوده در زیر گل
که خسبند از او مردم آسوده دل.
سعدی (بوستان).

آسوده‌دل
(ص‌مر)ئارخەیان، ئەرخەیان، ئەولە، بێترس‏و دوو دڵی، بێخەم، بێغەم، بێناڕەحه‌‏تی، پشتئەستوور، پشتڕاست، پشتەستوور، پەشتگەرم، تلیا، تووکڕوون، خاترجەم، دڵ ئاسوودە، دڵاسوودە، دڵتەنا، دڵنیا، ڕەحه‌‏ت، فریقه‌‏ت،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آسودِه/دِل/
صفت مرکب:
آسوده‌دل
1. (مجاز): (آسوده خاطر)؛ فارغ البال، بی‌دلواپسی.

فرهنگ لغت معین

،