آستینه
معنی
(نِ) (اِمر.) تخم مرغ، خایه.
جست و جوی دقیق
آستینه
فرهنگ معین
(نِ) (اِمر.) تخم مرغ، خایه.
آستینه
فرهنگ دهخدا
[نَ / نِ] (اِ) بیضه. تخم مرغ. خایه. و آن را اَستینه بفتح همزه و نیز آشتینه و آشینه ضبط کرده اند. || دفتر. (دهّار).
آستینه
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آستینه
(ا)
باتوو، بسوڵدان، تۆدان، خا، خایە، ڕتل، ڕهتل، گون، گونرْک، گونک، وهتە، هێلکەگون،
زهبرەقوونە، زهبرەقوون، هۆک، هاک، هێک، هێکامریشکێ، هێلکە، هێلەوکەرگی،
(ا)
باتوو، بسوڵدان، تۆدان، خا، خایە، ڕتل، ڕهتل، گون، گونرْک، گونک، وهتە، هێلکەگون،
زهبرەقوونە، زهبرەقوون، هۆک، هاک، هێک، هێکامریشکێ، هێلکە، هێلەوکەرگی،
آستینه
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آستینِه/
اسم مرکب:
آستینه
1. (قدیم): تخم مرغ. (خایه).
2. (فنی): قطعه فلزی کوچک، استوانهای، و توخالی، معمولا از ماده نرم.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
فارسی
آوایش:
/آستینِه/
اسم مرکب:
آستینه
1. (قدیم): تخم مرغ. (خایه).
2. (فنی): قطعه فلزی کوچک، استوانهای، و توخالی، معمولا از ماده نرم.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین