آی واژه

[یِ طَ لَ] (نف مرکب)آسایش جوی.

[یِ طَ لَ] (نف مرکب)آسایش جوی.

آسایش‌طلب
(افا)‌ئاسوودەییخواز، چاخەسێوەرێ، خۆماندوونەکەر، ڕەحه‌‏تیخواز، کاهیلی‌‌پێخۆش، هاسانخواز،

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/آسایش/طَلَب/
صفت:
آسایش‌طلب
1. آنکه خواستار راحتی و آسودگی و دوری از رنج و سختی است؛ (راحت طلب).
2. :بزدلان و (آسایش) طلبان همیشه چنین شکست می‌خورند. «(خانلری)»

فرهنگ بزرگ سخن