آسایش طلب
معنی
[یِ طَ لَ] (نف مرکب)آسایش جوی.
جست و جوی دقیق
آسایش طلب
فرهنگ دهخدا
[یِ طَ لَ] (نف مرکب)آسایش جوی.
آسایش طلب
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آسایشطلب
(افا)ئاسوودەییخواز، چاخەسێوەرێ، خۆماندوونەکەر، ڕەحهتیخواز، کاهیلیپێخۆش، هاسانخواز،
(افا)ئاسوودەییخواز، چاخەسێوەرێ، خۆماندوونەکەر، ڕەحهتیخواز، کاهیلیپێخۆش، هاسانخواز،
آسایش طلب
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آسایش/طَلَب/
صفت:
آسایشطلب
1. آنکه خواستار راحتی و آسودگی و دوری از رنج و سختی است؛ (راحت طلب).
2. :بزدلان و (آسایش) طلبان همیشه چنین شکست میخورند. «(خانلری)»
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آسایش/طَلَب/
صفت:
آسایشطلب
1. آنکه خواستار راحتی و آسودگی و دوری از رنج و سختی است؛ (راحت طلب).
2. :بزدلان و (آسایش) طلبان همیشه چنین شکست میخورند. «(خانلری)»
فرهنگ بزرگ سخن