فرهنگ دهخدا

آسایشگاه

[یِ] (اِ مرکب) جائی که در آن آسایند. جای استراحت. آرام. آرامگاه. || بیت اللطف. || ساناتوریوم. (فرهنگستان).

فرهنگ معین

آسایشگاه

(~.) (اِمر.)محل آسایش و استراحت.

آسایشگه، استراحتگاه